'Dünya Fuarı'na Gidiyoruz' Filmi: Dijital Çağın Korku Başyapıtı

Jane Schoenbrun'un yönetmenlik denemesi olan Dünya Fuarı'na Gidiyoruz (We're All Going to the World's Fair), 2021'deki Sundance prömiyerinden bu yana pek çok kişinin zihninde yer etmeye devam eden bir film. Schoenbrun'un şu anda ilgi çeken son projesi Teenage Sex and Death at Camp Miasma ile birlikte, bu rahatsız edici ve tuhaf bir şekilde büyüleyici ilk uzun metrajlı filmine geri dönmek için mükemmel bir zaman gibi görünüyor.

Film, bizi doğrudan konusunun kalbine, yani baş karakter Casey'nin meşhur 'Dünya Fuarı Meydan Okuması'na giriştiği anla tanıştırıyor. İnternet meydan okumalarının dijital çağdaki bir yorumunu hayal edin; creepypasta'nın ürkütücü doğasını, Buz Kovası Meydan Okuması gibi viral absürtlüklerle harmanlıyor. Ritüelistik bir mantrası, biraz kan dökme ve gizemli bir video paylaşımı var; adeta korku filmi klişelerinin bir hızlandırılmış çekimi, hepsi de odasında yalnız, gözleri ekrana sabitlenmiş genç bir kız tarafından sunuluyor.

Dünya Fuarı'na Gidiyoruz'u bu kadar ilgi çekici kılan şey atmosferi. Belirli bir tür modern yalnızlığı ve çevrimiçi gizemlerin tuhaf çekiciliğini yakalıyor. Film, ani korkutma efektlerine veya bariz vahşete dayanmıyor; bunun yerine, lo-fi estetiği ve Casey'nin giderek kopuklaşan performansı aracılığıyla yaygın bir gerilim duygusu inşa ediyor. İnternetin hem bağlama hem de izole etme gücünü ve gerçeklik ile dijital folklor arasındaki çizgilerin ne kadar kolay bulanıklaşabileceğini anlayan bir film.

Psikolojik korku ve çevrimiçi kültürün karanlık köşelerini keşfeden filmleri takdir eden izleyiciler için Schoenbrun'un ilk filmi mutlaka izlenmeli. Dijital yaşamın zeitgeist'ını, en rahatsız edici yönlerini bile ele alarak yakalayabilen bir filmin ne kadar etkili olabileceğinin bir kanıtı. Kalıcı bir izlenim bırakan gerçekten eşsiz bir sinematik deneyim.