Yapay Zeka ve 'Yapay Devlet': Demokrasi İçin Bir Tehdit mi?

The Verge'in Decoder podcastindeki açılımlı bir sohbette, Harvard profesörü ve New Yorker yazarı Dr. Jill Lepore, yeni çıkan kitabı 'Yapay Devletin Yükselişi ve Düşüşü'nü ele alıyor. Lepore, ölçüm ve nicelleştirmeye artan bağımlılığın, yapay zeka gibi teknolojiler tarafından yönlendirilen, karmaşık insan endişelerini yapay konstruksiyonlara indirgeyen insanlık dışı bir sürece yol açtığını savunuyor. Bu değişimin, sadece dijital alanlarla sınırlı kalmayıp, siyaset ve yönetişimin dokusuna kadar uzandığını öne sürüyor.

Lepore'un tezi, ulus-devletin eskiden üstlendiği işlevlerin giderek artan bir şekilde özel çok uluslu şirketler tarafından devralınması fikri üzerine odaklanıyor. Kamusal alanın özelleştirilmesine işaret ediyor; burada söylem, demokratik müzakereden ziyade dikkat çekmenin ticarileştirilmesi tarafından yönlendiriliyor. Sosyal medya platformlarındaki botların yaygınlığı bunu daha da karmaşıklaştırıyor, gerçek insan etkileşimi ile otomatik etki arasındaki çizgileri bulanıklaştırıyor.

Görüşme, erken nüfus sayımlarından 1930'lardaki siyasi anketlerin yükselişine ve 1980'lerde Silikon Vadisi kültürünün ortaya çıkışına kadar bu olgunun tarihsel köklerini izliyor. Lepore, mikro hedefleme ve veri analizinin geleneksel vatandaşlık katılım biçimlerinin yerini nasıl aldığını ve toplumun temelini oluşturan sosyal bağları potansiyel olarak nasıl zayıflattığını vurguluyor. Teknoloji aracılığıyla verimlilik arayışının bizi bu 'yapay devletin' hakim olduğu tehlikeli bir geleceğe doğru götürebileceğine dair endişelerini dile getiriyor.

Kederli bir tablo çizilmesine rağmen Lepore, podcast sunucusunun internetin kendi kariyerini mümkün kıldığına dair katkısını kabul ederek, yeni iletişim teknolojilerinin demokratikleştirici potansiyelini de kabul ediyor. Ancak, özellikle yapay zeka çağındaki mevcut teknolojik eğilimlerin halka gücü yeniden dağıtmadığını, aksine onu elit yapılar içinde konsolide ettiğini savunuyor. Siyasi kampanyalarda yapay zekanın artan etkisi, kamu hizmetlerinin özelleştirilmesi ve kamusal söylemin ticarileştirilmesi, bu endişe verici gidişatın kanıtı olarak gösteriliyor.

Lepore ayrıca, bilim kurgunun teknoloji liderlerinin düşüncelerini şekillendirmesindeki rolüne değiniyor ve gelecek vizyonlarının bazen geliştirme modelleri olarak benimsendiğini belirtiyor. Teknoloji endüstrisinin, tarihsel bilgi veya hümanist sorgulamaya duyulan saygı olmadan, yıkım ve yenilik odaklılığını eleştiriyor. Görüşme, mezuniyet törenlerindeki öğrenci protestolarıyla örneklendirilen yapay zekaya karşı artan tepkiyle sona eriyor ve yapay devletin getirdiği zorluklarla başa çıkmada demokratik ilkelerin ve vatandaşlık yetkisinin yeniden ortaya çıkmasının tek yol olabileceğini öne sürüyor.